Bir Apartmanın Çöken Duvarları Değil, İhmallerin Yüzümüze Vuran Çığlığıydı

Bazen bir şehrin kaderi tek bir patlamayla değişmez; ama o patlama, yıllardır görmezden geldiğimiz sorunları yüzümüze tokat gibi çarpar. Bükreş’teki son apartman faciası tam da böyleydi. Betonun, demirin ve camın paramparça oluşunu izlerken aslında yıkılan şey sadece bir bina değildi — sistematik ihmalin üstü örtülemeyen gerçeğiydi.

Elektrik tesisatı mı eskidi? Doğalgaz hatları mı kontrol edilmedi? Yoksa birileri “aman sonra baktırırız” diyerek imzasını geciktirdi de olan yine sıradan insanlara mı oldu? Sebebini yetkililer açıklayacaktır elbet. Ama artık şu cümleyi duymaktan yorulmadık mı: “Soruşturma başlatıldı.”

Patlamanın ardından insanlar evlerinden oldu, çocuklar oyuncaklarını bile alamadan sokaklara döküldü. Ama biz hâlâ “şans eseri can kaybı olmadıysa” buna şükretmeye şartlıyız. Oysa asıl şükretmemiz gereken şey; bu kazaların hiç yaşanmaması değil mi?

Bir bina duvarı çöktüğünde sadece beton değil, bir toplumun güven duygusu da dökülür aşağı.

Şimdi soruyorum: Bu patlama bir son dakika haberi olarak kalacak mı, yoksa bir milat mı olacak?

Cevabı biliyoruz. Ama yine de bir umut: Belki de bu kez enkazın altından sadece moloz değil, biraz da ders çıkar.

Selen GÜNGÖR

Yazı İşleri Müdürü